Achterpik (skrajnik rufowy) – skrajny przedział na rufie łodzi, zazwyczaj służy jako większy magazynek.

Achtersztag – jest to to samo co sztag tylko od strony rufy.

Bakista – wolna przestrzeń (schowek) do dowolnego zagospodarowania w postaci małego magazynku pod koją.

Balast – ciężar, który znajduje się na dnie kadłuba. Umożliwia on manewrowanie jachtem i zapobiega jego wywracaniu się. Wyróżnia się jachty balastowe, mieczowe i mieczowo-balastowe w zależności od zastosowanego rozwiązania.

Bom – element osprzętu wykonany z drewna, metalu lub tworzywa; do poziomo umieszczonego bomu mocuje się dolny lik żagla; dzięki temu utrwaleniu łatwo można manewrować żaglem o dużej powierzchni (np. grotem).

Bukszpryt – znajdujące się na dziobie niektórych statków drzewce, do którego mocowane są sztagi.

Bulaj – niewielkie okrągłe okienko wykonane z grubego szkła i wyposażone w wodoszczelne zamknięcie.

Forpik (skrajnik dziobowy) – skrajny przedział na dziobie łodzi, pełni zwykle funkcję mniejszego magazynku.

Gafel – drzewce wchodzące w skład osprzętu na jachtach, na których wykorzystywane są żagle czworokątne. Do niego mocowany jest górny lik żagla.

Kabestan – kołowrotek kręcący się tylko w jedną stronę. Dzięki niemu nawet osoby bez dużej tężyzny fizycznej mogą wybierać z łatwością naprężoną przez wiatr owiniętą wokół niego linę żagla.

Kambuz – kuchnia na jachcie.

Kil (stępka) – belka konstrukcyjna statku umieszczona wzdłuż; do niego mocowane są pozostałe elementy konstrukcyjne (wręgi).

Kingston – toaleta na statku.

Kipa – mocne oczko wykonane z dowolnego materiału zamocowane do pokładu. Służy do nadania pożądanego kierunku idącego po pokładzie szota żagla przedniego.

Knaga – elementy wykonane z drewna, metalu lub tworzywa, na których można bardzo szybko i efektywnie przymocować linę (szoty, cumy, fały); tradycyjnie ma kształt rogów zwróconych w przeciwne strony, a linę mocuje się oplatając ją w ósemkę.

Koja – miejsce do spania, łóżko.

Kokpit – miejsce dla załogi w rufowej części jachtu, mieści w sobie wydzielone miejsca do siedzenia; z kokpitu odbywa się sterowanie jachtem.

Kotwica – metalowy element osprzętu służący przymocowaniu statku do dna. Stosowana bardzo często do hamowania jachtu podczas przybijania do nadbrzeża. Może mieć zróżnicowany kształt. Jako przykład można podać model taki jak kotwica C.Q.R. Posiadająca kształt rozkładającego się przy wrzucaniu do wody lemiesza pługu.

Likszpara – wydrążony otwór na całej długości masztu służący do mocowania żagla do masztu z wykorzystaniem likliny.

Miecz – różnej wielkości i długości płyta wykonana z metalu, drewna lub tworzywa wysuwana ze skrzyni mieczowej. Jacht z wysuniętym z dna mieczem posiada zwiększoną stateczność. Wyróżnia się jachty balastowe, mieczowe i mieczowo-balastowe w zależności od zastosowanego rozwiązania.

Nok – końcówka wolna poziomego drzewca (może to być bom czy też bukszpyt).

Reling – barierka rozpostarta wokół górnego pokładu; zabezpiecza przed wypadnięciem za burtę.

Rolfok – prosty w budowie mechanizm pozwalający na szybkie zwijanie foka na sztagu.

Rumpel – drążek (często z uchwytem) stale znajdujący się w dłoni sternika. To właśnie przy jego pomocy zmieniany i utrzymywany jest kierunek, w którym płynie jacht.

Skrzynia mieczowa – w niej umieszczony jest złożony miecz.

Ster – oprzyrządowanie umieszczone w osi symetrii statku w części rufowej. Ma za zadanie zmianę kierunku jachtu.

Szekla – służy do łączenia ze sobą różnych elementów na statku. Jest to wykonany zazwyczaj z mocnego metalu pręt w kształcie litery U z przewierconymi końcówkami. Jeden z otworów jest gwintem. Końce litery U łączy krótki pręt wykonany z tego samego tworzywa przechodzący przez otwory.

Sztag – stalowa linka rozpostarta pomiędzy szczytem masztu, a pokładem (albo też jego bukszprytem) od strony dziobowej.

Sztagownik – metalowy element z oczkiem znajdujący się na pokładzie, do którego mocowane są sztagi.

Świetlik – zazwyczaj okrągłe okienko wpuszczające pod pokład światło dzienne. Jest to okienko, którego nie da się otworzyć.

Talia – inaczej zwana wielokrążkiem jest złożona z licznych bloczków i lin mających za zadanie zwiększenie siły uciągu zwłaszcza przy obciąganiu naprężonych żagli.

Top masztu – wykończony wierzchołek masztu.

Wanta – zazwyczaj stalowa linka mocująca na stałe maszt do burt. Stabilizuje ona maszt razem ze sztagiem i achtersztagiem.

Wręgi – poprzeczne elementy konstrukcyjne statku mocowane do stępki, nadają statkowi kształtu (jest on zależny od ich szerokości oraz kształtu).

Zęza – wolna przestrzeń pod pierwszym pokładem; zabiera się w niej woda zaburtowa i do tego ścieki z wnętrza statku.