Bajdewind – kurs jachtu względem kierunku wiatru; w przypadku bajdewindu wiatr wieje od strony dziobu statku (za kątem martwym do prostopadłego kierunku względem osi symetrii).

Flauta – cicha i bezwietrzna pogoda, przy niej jakakolwiek łódź żaglowa staje na wodzie o ile nie ma innych źródeł napędu.

Fordewind – wiatr wiejący i zapełniający żagle bezpośrednio od rufy. Przy takim wietrze można płynąć „na motyla”.

Hals – to słowo ma kilka znaczeń związanych ogólnie z kierunkiem, z którego względem jachtu wieje wiatr; może być lewy lub prawy hals czyli płynięcie na wietrze wiejącym na daną burtę; ponadto hals to odległość jaką przepłynie się na wietrze wiejącym z jednej strony.

Halsowanie – manewrowanie żaglami w ten sposób, aby stale zmieniany był kierunek płynięcia i tym samym, aby wiatr wiał to z jednej to z drugiej strony statku.

Keja – celowo umocniony przez człowieka fragment nadbrzeża przeznaczony do cumowania. W turystyce jachtowej śródlądowej oznacza pomost lub molo z ustalonymi stanowiskami do uporządkowanego cumowania.

Motyl – płynąć „na motyla” można tylko przy klasycznym fordewindzie, który zapełnia równocześnie dwa żagle rozłożone maksymalnie szeroko na dwie różne burty.

Refowanie – częściowe zwijanie żagla, w celu zmniejszenia jego powierzchni i tym samym uzyskania większej kontroli nad łodzią podczas silnych wiatrów.

Trawers – jest to kierunek dokładnie poprzeczny (prostopadły do kierunku ustawienia jachtu).

Zwrot przez dziób/sztag – manewr polegający na przejściu łodzi z baksztagu jednego halsu (niezależnie od kierunku) do baksztagu halsu drugiego kierunku,

Zwrot przez rufę/achtersztag – manewr będący przejściem jachtu z bajdewindu któregokolwiek halsu do bajdewindu halsu przeciwnego.